Zachowawcze leczenie nietrzymania moczu

Nietrzymanie moczu leczenie zachowawcze nie wymaga ingerencji chirurgicznej i opiera się na działaniach mających na celu poprawę funkcji układu moczowego oraz zwiększenie kontroli nad mikcją. Celem leczenia jest redukcja objawów nietrzymania moczu, a co za tym idzie - poprawa komfortu życia pacjenta, bez konieczności wykonywania zabiegów chirurgicznych. Problem nietrzymania moczu leczenie zachowawcze może odbywać się różnymi technikami, w tym poprzez wykonywanie ćwiczeń mięśni dna miednicy, terapię behawioralną, zmiany stylu życia, trening pęcherza moczowego oraz biofeedback.

Nietrzymanie moczu leczenie naturalne zachowawcze jest zalecane w przypadku różnych jego typów. Nietrzymanie moczu wysiłkowe polega na utracie moczu podczas kaszlu, kichania, śmiechu czy wysiłku fizycznego, w przypadku naglącego nietrzymania moczu pacjentki doświadczają nagłej potrzeby oddania moczu, której nie są w stanie kontrolować. Może wystąpić również mieszane nietrzymanie moczu stanowiące połączenie obu powyższych form. W takim przypadku zachowawcze leczenie może obejmować kombinację różnych metod. Specjalnym przypadkiem jest też nietrzymanie moczu u kobiet w ciąży lub po porodzie, które wynika z osłabienia mięśni dna miednicy.

Zachowawcze leczenie nietrzymania moczu powinno być rozważane jako pierwsza opcja terapeutyczna, szczególnie w przypadku łagodnych i umiarkowanych objawów. Warto zacząć leczenie zachowawcze w momencie, gdy objawy nietrzymania moczu zaczynają wpływać na jakość życia pacjenta, ale nie wymagają jeszcze interwencji chirurgicznych. Jest to metoda skuteczna, bezpieczna i mało inwazyjna, jednak wymaga regularności. Dopiero w przypadku braku poprawy, należy rozważyć inne metody leczenia, takie jak farmakoterapia czy interwencje chirurgiczne.

Najczęściej stosowaną metodą zachowawczą są ćwiczenia mięśni dna miednicy, zwane ćwiczeniami Kegla. Są szczególnie popularne w przypadku wysiłkowego nietrzymania moczu i polegają na świadomym napinaniu i rozluźnianiu mięśni dna miednicy, które kontrolują funkcję pęcherza moczowego. Przy ich regularnym wykonywaniu, poprawia się napięcie mięśni, dzięki czemu mają lepszą zdolność do utrzymania moczu. Ćwiczenie należy powtarzać przez 10 do 15 minut dziennie.

Z kolei w przypadku gdy konieczne jest naglące nietrzymanie moczu leczenie sprawdza się terapia behawioralna, której celem jest zmiana nawyków dotyczących częstotliwości oddawania moczu oraz nauka kontrolowania impulsów do mikcji. Chodzi zatem o wydłużenie czasu między wizytami w toalecie oraz zmniejszenie częstości epizodów nietrzymania moczu. W tym zakresie zalecaną metodą jest również trening pęcherza moczowego, który polega na stopniowym wydłużaniu czasu między mikcjami. Odstępy czasowe między następującym po sobie oddawaniem moczu ulegają stopniowemu zwiększaniu, a to pozwala na zwiększenie pojemności pęcherza oraz poprawę kontroli nad mikcją.

W trudniejszych przypadkach nietrzymania moczu, szczególnie, jeśli inne metody nie przyniosły oczekiwanych rezultatów, stosowana jest technika biofeedback, wykorzystująca urządzenia elektroniczne do monitorowania aktywności mięśni dna miednicy. Oznacza to, że pacjentka otrzymuje informacje zwrotne na temat napięcia mięśniowego, co z kolei pozwala jej na świadome kontrolowanie mięśni i poprawę ich funkcjonowanie. Jest to metoda stosowana w przypadku trudniejszych przypadków nietrzymania moczu, zwłaszcza gdy inne metody zawiodły.

W zachowawczym leczeniu nietrzymania moczu ogromne znaczenie ma również zdrowy styl życia, który obejmuje unikanie czynników potencjalnie nasilających objawy. Zalecana jest zatem redukcja spożycia kofeiny i alkoholu, dbanie o prawidłową masę ciała i unikanie zaparć, a także regularna aktywność fizyczna. Redukcja masy ciała pozwoli uniknąć nadmiernego nacisku na pęcherz moczowy, a to ma pozytywny wpływ na redukcję objawów nietrzymania moczu, zwłaszcza w przypadku jego wysiłkowego nietrzymania.