Zabieg usunięcia cewki moczowej

Główną korzyścią wynikającą z uretrotomii jest możliwość usunięcia zmian patologicznych, które zagrażają zdrowiu, a nawet życiu pacjenta, takich jak nowotwory lub rozległe uszkodzenia cewki moczowej. Zabieg może również zwiększyć szanse na wyleczenie raka, ponieważ w przypadku nowotworów cewki moczowej usunięcie całej cewki może być jedynym sposobem na całkowite usunięcie nowotworu i zapobieganie jego dalszemu rozprzestrzenianiu się czyli dawaniu przerzutów do innych obszarów organizmu pacjenta. Poza tym u pacjentów, u których inne metody leczenia nie przyniosły rezultatów, zabieg może zredukować dolegliwości związane z bólem, infekcjami czy problemami z oddawaniem moczu. Częściowa lub całkowita resekcja cewki może być też konieczna ze względu na nawrotowe zwężenie cewki moczowej.

Zabieg usunięcia cewki moczowej jest ostatecznością, dlatego zanim operacja cewki zostanie przeprowadzona, lekarze rozważają i stosują inne, alternatywne metody leczenia, takie jak:

• radioterapia – zazwyczaj skuteczna alternatywa operacji, szczególnie w początkowych stadiach choroby,
• chemioterapia – stosowana w zaawansowanych przypadkach nowotworów, zwłaszcza wówczas gdy operacja wycięcia nowotworu jest niemożliwa lub niezalecana,
• resekcja przezcewkowa (TUR) – w przypadku mniejszych guzów cewki moczowej i w mniej zaawansowanym stadium, możliwe jest ich usunięcie przez cewkę moczową, bez konieczności jej całkowitej resekcji,
• laseroterapia – niekiedy zmiany w obrębie cewki moczowej mogą być leczone za pomocą lasera, co zmniejsza inwazyjność zabiegu i minimalizuje ryzyko powikłań.

Zabieg usunięcia cewki moczowej jest przeprowadzany dopiero w sytuacji, gdy inne metody leczenia nie są skuteczne lub gdy nie ma możliwości ich zastosowania. Główne wskazania do operacji obejmują natomiast nowotwory cewki moczowej, w szczególności w przypadkach nowotworów złośliwych, które rozprzestrzeniły się na inne tkanki i nie mogą być leczone mniej inwazyjnymi metodami, poważne urazy cewki moczowej, które spowodowały trwałe uszkodzenie cewki i brak możliwości jej naprawy. Powodem do operacji usunięcia cewki moczowej mogą być również nawracające infekcje i zwężenia cewki, oporne na leczenie.

Jeśli cewkę moczową operacyjnie się usunie, wówczas wykonywana jest tzw. urostomia czyli niewielki otwór w podbrzuszu, dający nowy sposób wydalania moczu z organizmu poprzez specjalny woreczek umieszczony na tym otworze (stomia), aby zbierać mocz. Innym rozwiązaniem może być też cewnik odprowadzający mocz z urostomii.

Do operacji usunięcia cewki moczowej, która jest skomplikowaną procedurą, pacjent musi być odpowiednio przygotowany. Zależnie od stopnia zaawansowania choroby, operacja może obejmować usunięcie części lub całości cewki moczowej oraz rekonstrukcję układu moczowego. Przed zabiegiem pacjent musi przejść szczegółowe badania, w tym obrazowanie np. tomografię komputerową, aby dokładnie określić zakres zmian. Przed operacją często podaje się też antybiotyki, by zapobiec infekcjom. Zabieg jest przeprowadzany w znieczuleniu ogólnym. Chirurg wykonuje cięcie, aby uzyskać dostęp do cewki moczowej. W zależności od zakresu zmian, może wykonać usunięcie cewki moczowej u mężczyzn i kobiet w całości lub w części. Jeśli cewka moczowa jest poważnie uszkodzona lub zajęta przez nowotwór, może być konieczne jej całkowite wycięcie. W zależności od rozległości zabiegu, konieczne może być również przeprowadzenie rekonstrukcji dróg moczowych. Może to obejmować stworzenie nowej drogi dla moczu (stomia) lub zastosowanie protez. Po zakończeniu usunięcia lub rekonstrukcji chirurg zszywa ranę i pacjent zostaje przeniesiony na oddział pooperacyjny do obserwacji.

Należy podkreślić, że decyzja o wykonaniu operacji cewki moczowej u mężczyzn czy u koniet jest zawsze dokładnie rozważana przez zespół medyczny, który bierze pod uwagę stopień zaawansowania choroby, ogólny stan zdrowia pacjenta oraz dostępność innych, oszczędzających metod leczenia.

Zabieg usunięcia cewki moczowej może być jedynym rozwiązaniem, które przyniesie pacjentowi zdrowie dzięki wyeliminowaniu nowotworu. Jednak jako poważna procedura medyczna, pociąga też za sobą możliwość wystąpienia powikłań, takich jak:

• trudności w oddawaniu moczu – a dokładnie trudności z kontrolą oddawania moczu bądź konieczność korzystania z worka stomijnego – w zależności od rozległości operacji,
• zmniejszenie jakości życia – zwłaszcza u mężczyzn, zabieg może prowadzić do zmian w funkcjach seksualnych lub płciowych, w zależności od stopnia usunięcia cewki,
• plastyka cewki – konieczność dodatkowych zabiegów rekonstrukcyjnych,
• ryzyko infekcji i powikłań – jak przy każdej operacji.

Przeciwwskazania do operacji obejmują zły ogólny stan zdrowia pacjenta, w tym również schorzenia, które zwiększają ryzyko operacyjne, jak również niezdrowe tkanki otaczające cewkę moczową, co oznacza, że jeśli zmiany chorobowe są zbyt rozległe lub obejmują też inne narządy czyli występują przerzuty, może to uniemożliwić przeprowadzenie zabiegu.