Operacyjne leczenie zespołu de Quervain

Choroba de Quervain poddawana jest zabiegowi chirurgicznemu, polegającemu na przecięciu pochewki ścięgnistej dla uwolnienia uciśniętych przez nią ścięgien mięśni kciuka. Dzięki temu cięciu zmniejsza się nacisk na ścięgna, a to łagodzi ból i pozwala na swobodne ruchy kciukiem. Jest to jedna z najskuteczniejszych metod leczenia w zaawansowanych przypadkach tego zespołu.

Operacyjne leczenie choroby de Quervain zalecane jest wówczas, gdy chorobowe objawy nie ustępują mimo leczenia zachowawczego przez kilka tygodni czy nawet miesięcy, a ból jest na tyle silny, że znacząco utrudnia codzienne funkcjonowanie. Zabieg jest niezbędny także wtedy, gdy dochodzi do ograniczenia ruchomości kciuka i nadgarstka, co z kolei uniemożliwia wykonywanie prostych czynności, takich jak chwytanie czy pisanie, a zastrzyki sterydowe przynoszą tylko krótkotrwałą ulgę lub są w ogóle nieskuteczne.

Zapalenie pochewek ścięgnistych kciuka poddawane jest leczeniu operacyjnemu, które jest zabiegiem relatywnie prostym, zazwyczaj przeprowadzanym w znieczuleniu miejscowym. W okolicy podstawy kciuka chirurg wykonuje niewielkie nacięcie, tworząc sobie w ten sposób dostęp do pochewki ścięgnistej, którą następnie przecina, aby zwolnić uciśnięte ścięgna odpowiedzialne za ruch kciuka. Następnie rana jest zamykana szwami, a na dłoń zakładany jest opatrunek. Ważnym etapem jest tu rehabilitacja pooperacyjna, szczególnie kładąca nacisk na ćwiczenia wzmacniające i rozciągnięcie kciuk.

Ponieważ operacyjne leczenie, jakiemu poddawane jest zapalenie pochewek ścięgnistych palców to metoda inwazyjna, niosąca ze sobą pewne ryzyka, jak możliwość infekcji w miejscu operacji, pozostawienie blizny, uszkodzenie nerwów w okolicy miejsca operacji, ograniczenie ruchomości kciuka lub nadgarstka, a także powrót objawów zapalenia pochewek ścięgnistych, przed podjęciem decyzji o jej wykonaniu warto skorzystać z metod alternatywnych i mniej inwazyjnych, do których w szczególności należą:

• odpoczynek i unikanie obciążenia kciuka, a więc unikanie ruchów, które nasilają ból,
• unieruchomienie kciuka i nadgarstka poprzez noszenie szyny lub ortezy przez kilka tygodni, co pozwala odciążyć obszar objęty zapaleniem,
• stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych w celu zmniejszenia bólu i zapalenia pochewek ścięgnistych dłoni,
• podawanie zastrzyków z kortykosteroidami bezpośrednio do pochewki ścięgnistej,

Ponieważ operacyjne leczenie, jakiemu poddawane jest zapalenie pochewek ścięgnistych palców to metoda inwazyjna, niosąca ze sobą pewne ryzyka, jak możliwość infekcji w miejscu operacji, pozostawienie blizny, uszkodzenie nerwów w okolicy miejsca operacji, ograniczenie ruchomości kciuka lub nadgarstka, a także powrót objawów zapalenia pochewek ścięgnistych, przed podjęciem decyzji o jej wykonaniu warto skorzystać z metod alternatywnych i mniej inwazyjnych, do których w szczególności należą:

• odpoczynek i unikanie obciążenia kciuka, a więc unikanie ruchów, które nasilają ból,
• unieruchomienie kciuka i nadgarstka poprzez noszenie szyny lub ortezy przez kilka tygodni, co pozwala odciążyć obszar objęty zapaleniem,
• stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych w celu zmniejszenia bólu i zapalenia pochewek ścięgnistych dłoni,
• podawanie zastrzyków z kortykosteroidami bezpośrednio do pochewki ścięgnistej,
• fizjoterapia oparta na ćwiczeniach rozciągających i wzmacniających, wykonywanych pod okiem specjalisty.