Badanie GDX

Zanim rozpocznie się właściwe badanie okulistyczne GDX pacjent siada przed urządzeniem, opierając głowę na specjalnych podpórkach, unikając ruchu podczas badania. Badanie nie jest uciążliwe dla pacjenta, ponieważ nie wymaga podania kropli rozszerzających źrenice. Następnie pacjent skupia wzrok na wyznaczonym punkcie świetlnym, a urządzenie wysyła wiązkę lasera, która przechodzi przez oko i odbija się od włókien nerwowych siatkówki. Następnie odbite światło jest poddawane analizie, a wyniki są zapisywane w postaci map i wykresów prezentujących grubości włókien nerwowych. Uzyskane dane są porównywane z normami wiekowymi oraz wcześniejszymi wynikami pacjenta.

Badanie oka GDX można wykonać z wykorzystaniem różnych metod. Podstawową techniką jest tu standardowa laserowa polarymetria, która do mierzenia grubości warstwy włókien nerwowych siatkówki wykorzystuje światło lasera o stałej długości fali. Z kolei badanie GDX z korekcją polaryzacji czyli GDx VCC jest metodą udoskonaloną, kompensującą indywidualne różnice w polaryzacji przednich struktur oka, takich jak rogówka. To zaś wpływa na poprawę dokładności pomiarów. Jeszcze większą precyzję zapewnia badanie GDX Enhanced (GDx ECC) czyli technologia uwzględniająca dodatkowo różnice w odbiciu światła przez warstwy siatkówki.

Badanie oczu GDX przeprowadzane jest wówczas, gdy potrzebna jest ocena lub monitorowanie warstwy włókien nerwowych siatkówki. Ma to zaś miejsce w sytuacji podejrzenia jaskry, jak również w monitorowaniu postępu jaskry u pacjentów z rozpoznaniem choroby. Badanie służy także ocenie uszkodzeń nerwu wzrokowego w innych chorobach oczu, jak neuropatia wzrokowa oraz diagnostyce wrodzonych lub nabytych anomalii włókien nerwowych siatkówki.

Badanie GDX jaskra pozwala na zdiagnozowanie tej choroby we wczesnym stadium poprzez wykrycie zmian w warstwie włókien nerwowych siatkówki jeszcze przed pojawieniem się widocznych uszkodzeń w polu widzenia. Zaletą tego badania jest zapewnienie dokładnych danych, które mogą być porównywane w czasie, co jest kluczowe w monitorowaniu postępu choroby, a do tego jest to procedura nieinwazyjna, niewymagająca żadnej ingerencji w strukturę oka. Dodatkowo procedura trwa kilka minut, dzięki czemu jest wygodna dla pacjenta.